Rabha Ashry’nin anı kitabı Hope You Still Love Me’nin kapağı yayımlandı

Santa Fe Writers Project, Rabha Ashry’nin anı kitabı Hope You Still Love Me’nin kapağını okurlarla paylaştı. 4 Mayıs 2027’de yayımlanacak kitap, Ashry’nin Birleşik Arap Emirlikleri’nden ayrılıp Chicago’da sığınma arayışına girmesinin ardından güvenlik, iyileşme ve seçilmiş aileye uzanan yolculuğunu merkezine alıyor.

Kitabın kapağı, Laura Waltje tarafından tasarlandı; fotoğraf çalışmasında Elizabeth A. Rosales’in imzası bulunuyor. Tasarım, sürgün, ruhsal hastalık ve miras alınmış değil, kurulmuş bir yuva fikri arasında gidip gelen bir anlatıyı ilk bakışta hissettiren bir yapı kuruyor. Kapağın kamuoyuna açılması, kitabın yayımlanmasına giden süreçte önemli bir eşik olarak öne çıkıyor.

Hope You Still Love Me, Ashry’nin, baskı altında yaşadığı Birleşik Arap Emirlikleri’nden ayrılıp Chicago’ya gitmesini izliyor. Üzerinde giderek ağırlaşan narsist bir anne baskısı ve daralan ev hayatı, onu başka bir hayat ihtimali aramaya itiyor. Ancak bu yolculuk, manik ataklar, hastane yatışları ve işe yarayan bir tedavi bulma mücadelesiyle sık sık kesintiye uğruyor.

Anı kitabı, bu deneyimi yalnızca kişisel bir iyileşme hikâyesi olarak değil, aynı zamanda politik bir varoluş meselesi olarak da kuruyor. Eser, queer, bipolar bir Arap kadının hayatta kalmaya çalışırken aidiyeti kendi koşullarıyla tanımlama çabasını izliyor. Böylece kitap, ruh sağlığı, göç, aile ve kimlik arasındaki gerilimleri iç içe geçiriyor.

Eserin merkezindeki en güçlü temalardan biri ev fikri. Kitap, doğulan ev ile sonradan emek verilerek kurulan ev arasındaki farkı, kırılgan ama dönüştürücü bir deneyim alanı olarak ele alıyor. Buradaki “ev”, aynı anda sığınak, tuzak, kaçış yolu ve zorlu bir inşa süreci olarak beliriyor.

Kapağın görsel dili de tam olarak bu kırılma ve yeniden kurma duygusunu taşıyor. Waltje, Ashry’yi yıllardır tanıyan ve onunla görsel projelerde çalışan biri olarak, tasarımı Ashry’nin yaşamının farklı dönemlerinden toplanmış malzemelerle oluşturdu. Tasarımın içinde Ashry’nin ilk manik atağı sırasında yaptığı bir çalışmadan parçalar, bir düğün fotoğrafı, dövmelerinden esinlenen çizgiler, Waltje’nin bahçesinden toplanan çiçekler ve kolaj dokular yer alıyor.

Bu ortak görsel tarih, kapağın anlamını güçlendiren temel unsur olarak öne çıkıyor. Ashry ve Waltje, Birleşik Arap Emirlikleri’nde üniversite yıllarında tanıştı ve daha sonra Second Draft Press adıyla birlikte zineler üretti. Bu üretimlerde Polaroid taramaları, yırtılmış görseller, dergi kırpıntıları, daktilo edilmiş metinler, kumaş ve çiçekler kullanıldı. Yeni kapak da bu dili sürdürerek katmanlı, el yapımı bir estetikle kitabın anlatı evreni arasında doğrudan bir bağ kuruyor.

Kapakta yer alan merkezî görüntü, parlak ve uzak bir pazarlama görseli olmaktan çok, kitabın hikâyesinin bir uzantısı gibi çalışıyor. Kullanılan palet ve kolaj yaklaşımı, anı kitabının parçalı ama tutarlı yapısını dışavuruyor. Böylece kapak, yalnızca kitabı tanıtan bir yüzey değil, anlatının duygusal ve maddi tarihini taşıyan bir unsur hâline geliyor.

Ashry’nin kapağı özellikle kişisel bulmasının nedeni de bu katmanlı yapı. Tasarım, onun deliliğinin ve iyileşmesinin izlerini aynı anda içeriyor. Waltje’nin evinde çekilen düğün fotoğrafı ile arka kapakta yer alan çocukluk görüntüsü, kitaptaki biyolojik aileden seçilmiş aileye doğru ilerleyen hareketi görsel olarak sabitliyor. Bu yönüyle kapak, anı kitabının temel duygusal eksenini baştan görünür kılıyor.

Waltje, Sentient Publications bünyesinde iç kapak tasarımcısı ve üretim editörü olarak çalışıyor. Projeyi, Ashry kitabı yazarken geliştirdi ve Santa Fe Writers Project bu önerilen tasarımı benimsedi. Böylece kapak, yayın sürecinin sonradan eklenmiş bir unsuru değil, kitabın sunumuna baştan dâhil edilmiş bir yaratıcı ortaklık olarak biçimlendi.

Kapağın açıklanması ve ön siparişlerin açılmasıyla birlikte Hope You Still Love Me, yayımlanma takviminde yeni bir aşamaya geçti. Kitap, kişisel tarih, sanatsal işbirliği ve aidiyet arayışını bir araya getiren bir anı olarak dikkat çekiyor. Ashry’nin yaşamındaki sarsıntılar ile onarım çabalarını birleştiren bu çalışma, bir yuvanın ne anlama gelebileceğine dair daha geniş bir edebî soruya da kapı aralıyor.